Η περισσότερη οδοντιατρική δουλειά κοιτάζει το δόντι που πονάει. Η Προσθετική κοιτάζει ολόκληρο το στόμα: πώς κλείνουν οι δύο γνάθοι, πόσο ύψος έχει χαθεί, τι φαίνεται όταν μιλάτε και όταν χαμογελάτε, τι αντέχουν οι μύες και οι αρθρώσεις. Από εκεί προκύπτει τι θα γίνει σε κάθε δόντι — και όχι το αντίστροφο.
Αυτή η σελίδα αφορά τη δουλειά πάνω στα δικά σας δόντια: ένθετα, στεφάνες, γέφυρες, ολικές αποκαταστάσεις. Όταν λείπουν δόντια και χρειάζεται στήριξη από το οστό, η συζήτηση πάει στα εμφυτεύματα· συχνά το σχέδιο τα συνδυάζει.
Ο κανόνας είναι απλός και δεν αλλάζει: ό,τι πρόκειται να μείνει χρόνια, πρώτα δοκιμάζεται. Το τελικό αποτέλεσμα κατασκευάζεται ως προσωρινή, το φοράτε, τρώτε και μιλάτε με αυτό, και μόνο ό,τι δούλεψε γίνεται οριστικό.
Όταν ένα πίσω δόντι έχει χάσει μεγάλο κομμάτι, δεν χρειάζεται πάντα να τροχιστεί ολόκληρο. Ένα κεραμικό κομμάτι φτιάχνεται ακριβώς για το έλλειμμα και κολλάει μέσα σε αυτό, κρατώντας όσο περισσότερο δόντι γίνεται.
Πότε όχι: όταν έχουν απομείνει λεπτά τοιχώματα που θα σπάσουν στη μάσηση. Εκεί η στεφάνη είναι η ασφαλής επιλογή, όχι η υπερβολική.
Η στεφάνη καλύπτει το δόντι και το κρατά ενωμένο. Χρειάζεται κυρίως σε δόντια που έχουν σπάσει, που έχουν μεγάλα παλιά σφραγίσματα ή που έχουν γίνει απονεύρωση. Το χείλος της τοποθετείται με σεβασμό στα ούλα, ώστε να μη φανεί ποτέ σκούρα γραμμή.
Πότε όχι: όταν το δόντι στέκεται με λιγότερο. Στεφάνη σε δόντι που δεν τη χρειάζεται είναι απώλεια οδοντικής ουσίας που δεν επιστρέφει.
Ένα δόντι που λείπει μπορεί να αντικατασταθεί από τα δύο διπλανά, αν αυτά έχουν ήδη ανάγκη από αποκατάσταση. Η γέφυρα είναι σταθερή, γίνεται γρήγορα και δεν χρειάζεται χειρουργείο.
Πότε όχι: όταν τα διπλανά δόντια είναι γερά και άθικτα. Τότε το εμφύτευμα είναι η σωστή απάντηση — δεν τροχίζονται δύο υγιή δόντια για να μπει ένα.
Έντονη φθορά, χαμηλωμένο ύψος προσώπου, παλιές δουλειές που τελειώνουν όλες μαζί. Σχεδιάζεται ξανά ολόκληρο το σύνολο — πού κλείνουν τα δόντια, πόσο μακριά είναι, τι φαίνεται — και κατασκευάζεται σε στάδια που μπορείτε να παρακολουθήσετε.
Πότε όχι: όσο υπάρχει ενεργή αιτία. Αν συνεχίζεται ο τριγμός ή η παλινδρόμηση οξέων, αντιμετωπίζεται πρώτα — αλλιώς η καινούργια δουλειά φθείρεται όπως η προηγούμενη.
Στα μπροστινά δόντια το ζητούμενο είναι πώς φαίνονται. Στα πίσω είναι πώς αντέχουν. Η ίδια αποκατάσταση κρατά δεκαετίες ή σπάει σε δύο χρόνια ανάλογα με το πού πέφτει η δύναμη κάθε φορά που κλείνετε το στόμα σας.
Γι' αυτό μετριέται πρώτα το πώς κινείται πραγματικά η γνάθος σας — και γι' αυτό η προσωρινή δεν είναι διακοσμητική. Είναι η δοκιμή: αν κάτι ενοχλεί, το βρίσκουμε εκεί, όσο η αλλαγή κοστίζει λίγα λεπτά και όχι μια ολόκληρη εργασία.
Τέσσερα πράγματα κρίνουν αν η δουλειά θα αντέξει.
Φοράτε το σχεδιασμένο αποτέλεσμα για εβδομάδες ή μήνες πριν κατασκευαστεί οτιδήποτε οριστικό. Τρώτε, μιλάτε, κοιμάστε με αυτό. Ό,τι δεν λειτουργεί αλλάζει σε αυτό το στάδιο.
Όταν τα δόντια έχουν φθαρεί για χρόνια, το πρόσωπο κοντεύει λίγο. Το ύψος μπορεί να ξαναδοθεί — αλλά δοκιμάζεται πρώτα στην προσωρινή, γιατί χρειάζεται να το συνηθίσουν οι μύες.
Εκεί που τελειώνει η αποκατάσταση και αρχίζει το δόντι είναι το σημείο που κρίνει και την υγεία και την εμφάνιση. Τοποθετείται ώστε να καθαρίζεται εύκολα και να μη φαίνεται ποτέ γραμμή, και αποτυπώνεται ψηφιακά.
Κάθε ολική αποκατάσταση παραδίδεται με νάρθηκα νυκτός. Δεν είναι προαιρετικός: είναι ό,τι φθείρεται αντί για τα κεραμικά σας, και αντικαθίσταται πολύ φθηνότερα.
Φωτογραφίες, σαρώσεις, αξονική όπου χρειάζεται, και καταγραφή του πώς κινείται πραγματικά η γνάθος. Σε αυτή την επίσκεψη δεν τροχίζεται τίποτα.
Οι νέες θέσεις των δοντιών και, όπου χρειάζεται, το νέο ύψος σχεδιάζονται πριν αγγιχτεί δόντι — και τα βλέπετε στην οθόνη.
Εβδομάδες ή μήνες με το σχεδιασμένο αποτέλεσμα. Ό,τι δεν λειτουργεί αλλάζει εδώ, φθηνά.
Οι τελικές αποκαταστάσεις αντιγράφουν μια προσωρινή που έχετε ήδη εγκρίνει — άρα το τελευταίο ραντεβού δεν κρύβει εκπλήξεις.