Τα περισσότερα προβλήματα στα εμφυτεύματα δεν είναι αποτυχίες του χειρουργείου. Είναι δόντια τοποθετημένα εκεί που επέτρεψε το οστό, αντί εκεί που χρειαζόταν το τελικό δόντι. Αυτή η απόφαση παίρνεται εβδομάδες πριν, σε οθόνη.
Κάθε εμφύτευμα εδώ σχεδιάζεται από αξονική και τρισδιάστατη σάρωση του στόματός σας, ώστε να μπει στη θέση που ζητά το τελικό δόντι και όχι το αντίστροφο. Όπου το επιτρέπει το οστό, το εμφύτευμα μπαίνει την ίδια ημέρα που φεύγει το παλιό δόντι, με προσωρινό δόντι πάνω του από την πρώτη στιγμή.
Το εύρος πάει από ένα δόντι ως ολόκληρη γνάθο. Όπου το οστό δεν φτάνει, αποκαθίσταται πρώτα — και ό,τι έγινε και ό,τι μετρήθηκε γράφεται στον φάκελο και δημοσιεύεται μαζί με το περιστατικό.
Ένα εμφύτευμα, ένα δόντι, και τα διπλανά μένουν ανέγγιχτα. Στα μπροστινά δόντια το δύσκολο δεν είναι το ίδιο το δόντι — είναι το σχήμα των ούλων γύρω του. Αυτό διαμορφώνεται πρώτα με το προσωρινό δόντι και μετά αντιγράφεται στο οριστικό· γι' αυτό το προσωρινό δεν είναι «κάτι μέχρι να γίνει το κανονικό».
Πότε όχι: όταν το διπλανό δόντι έχει ήδη μεγάλη αποκατάσταση και μια γέφυρα λύνει δύο προβλήματα μαζί.
Σταθερή γέφυρα πάνω σε εμφυτεύματα, αντί για μερική οδοντοστοιχία που βγαίνει. Τα εμφυτεύματα δεν είναι όσα και τα δόντια: συνήθως δύο κρατούν τρία δόντια. Η θέση τους ορίζεται από το οστό που υπάρχει και από το πού πέφτει η μάσηση.
Πότε όχι: στα πίσω δόντια με πολύ λίγο οστό, όπου πρώτα χρειάζεται αποκατάσταση του οστού.
Τέσσερα ως έξι εμφυτεύματα κρατούν ολόκληρη τη γνάθο. Τα πίσω μπαίνουν συχνά υπό γωνία, ώστε να βρουν το γερό οστό και να αποφευχθεί μόσχευμα. Ό,τι δεν σώζεται αφαιρείται, τα εμφυτεύματα μπαίνουν και τα σταθερά προσωρινά δόντια βιδώνονται μέσα στο πρώτο 24ωρο. Τα οριστικά μπαίνουν μετά από μερικούς μήνες, όταν έχουν καθίσει οστό και ούλα.
Πότε όχι: όταν σώζονται δόντια. Δεν είναι αναβάθμιση — είναι η απάντηση σε μια γνάθο που έχει τελειώσει.
Σε αρκετά περιστατικά τα δόντια μπαίνουν την ίδια ημέρα — προσωρινά και σταθερά, ώστε να μη μείνετε ποτέ χωρίς. Δεν δίνεται όμως ως υπόσχεση από πριν: κρίνεται μέσα στο χειρουργείο, από το πόσο σταθερά κάθισε το εμφύτευμα στο οστό, και μετριέται.
Πότε όχι: όταν η μέτρηση δεν βγει. Τότε το εμφύτευμα σκεπάζεται και περιμένει — λίγες εβδομάδες παραπάνω δεν συγκρίνονται με μια αποκατάσταση που δεν κράτησε.
Όταν λείπει ένα δόντι για καιρό, το οστό που το κρατούσε υποχωρεί. Η αποκατάσταση του οστού δεν γίνεται για να χωρέσει το εμφύτευμα· γίνεται για να το στηρίζει και σε δέκα χρόνια, και για να μη φανεί ποτέ γραμμή πάνω από το δόντι καθώς τα ούλα κατεβαίνουν.
Τέσσερις δρόμοι καλύπτουν σχεδόν όλα όσα συναντώνται. Ποιος θα χρειαστεί φαίνεται στην αξονική πριν από το χειρουργείο, όχι κατά τη διάρκειά του — οπότε το ξέρετε όταν συζητάμε το πλάνο, όχι μετά.
Και κάτι που δεν είναι οστό: όπου τα ούλα γύρω από το εμφύτευμα είναι λεπτά, ενισχύονται με μικρό μόσχευμα από τον ουρανίσκο σας. Είναι μικρή επέμβαση που κρίνει το πώς θα δείχνει η δουλειά χρόνια μετά.
Πάνω από τα πίσω δόντια της άνω γνάθου υπάρχει ένας φυσικός κενός χώρος, το ιγμόρειο. Όταν το οστό από κάτω του έχει λιγοστέψει, το δάπεδό του ανασηκώνεται προσεκτικά και ο χώρος που δημιουργείται γεμίζει με οστικό υλικό.
Όταν το οστό που έμεινε επαρκεί, όλα γίνονται μέσα από την ίδια μικρή οπή που θα δεχτεί το εμφύτευμα: μία επέμβαση, χωρίς άνοιγμα από το πλάι, με μικρό πρήξιμο.
Όταν το οστό που έχει απομείνει είναι πολύ λίγο, ο ίδιος χώρος προσεγγίζεται από το πλάι, μέσα από ένα μικρό άνοιγμα. Ο λόγος είναι απλός: έτσι η περιοχή είναι ορατή και ελέγχεται με το μάτι, αντί να γίνονται όλα στα τυφλά.
Το εμφύτευμα μπαίνει είτε στην ίδια επέμβαση είτε αφού επουλωθεί η περιοχή — ανάλογα με το πόσο σταθερά κάθεται εκείνη τη στιγμή.
Εκεί που το οστό έχει στενέψει ή χαμηλώσει, τοποθετείται οστικό υλικό και από πάνω μια πολύ λεπτή μεμβράνη. Τα ούλα επουλώνονται πολύ γρηγορότερα από το οστό και, χωρίς τη μεμβράνη, θα έπαιρναν τη θέση του. Η μεμβράνη κρατά τον χώρο ελεύθερο όσο χρειάζεται.
Η περιοχή θέλει ησυχία μερικών μηνών πριν φορτωθεί. Είναι ο χρόνος που αγοράζει τα επόμενα δέκα χρόνια.
Πριν συζητηθεί εμφύτευμα, εξετάζεται αν το δόντι μπορεί να κρατηθεί. Σε δόντια που έχουν χάσει οστό γύρω από τη ρίζα υπάρχει τεχνική που βοηθά τον οργανισμό να ξαναχτίσει το στήριγμα του φυσικού δοντιού.
Δεν πετυχαίνει παντού — αλλά όπου πετυχαίνει είναι καλύτερη από κάθε αντικατάσταση. Η εξαγωγή είναι η τελευταία επιλογή, όχι η πρώτη.
Αξονική, τρισδιάστατη σάρωση, φωτογραφίες. Τίποτα δεν προτείνεται πριν εξεταστούν και η ανατομία και το τελικό αποτέλεσμα.
Η τελική θέση του δοντιού αποφασίζεται στην οθόνη και η θέση του εμφυτεύματος προκύπτει από αυτήν. Εκεί φαίνεται και αν χρειάζεται αποκατάσταση οστού.
Ένας εκτυπωμένος οδηγός μεταφέρει το σχέδιο στο στόμα. Όπου η σταθερότητα το επιτρέπει, μπαίνει προσωρινό δόντι αυθημερόν.
Λίγες εβδομάδες με το προσωρινό — περισσότερο όπου έγινε αποκατάσταση οστού — και μετά το οριστικό δόντι. Από εκεί ξεκινά το ρολόι.